Σελιδες

Newsletter

Περιγραφή Παιχνιδιών


  • Μούτσος ή Απαλέθια

Ήταν ατομικό παιχνίδι. Κάθε παιδί ή νέος έπαιζε για τον εαυτό του, όχι για την ομάδα. Αφού συγκροτούνταν η ομάδα των παιχτών και γινότανε οι απαραίτητες διαπραγματεύσεις για το ‘ευ αγωνίζεσθαι’, βρίσκονταν στο ‘άψε σβήσε’ ένα μικρό χαλίκι (περίπου 10 cm) ‘ο μούτσος’ κάπως τετραγωνισμένο στη βάση για να στέκεται όρθιο στο χώμα της αλάνας.

Πάνω στο μούτσο οι παίχτες τοποθετούσαν – ισορροπούσαν τα προσυμφωνημένα κέρματα, όπως προσυμφωνημένη ήταν και η απόσταση της βολής. Κάθε παίχτης κρατούσε στο χέρι το ‘απαλέτι’ δικής του επιλογής, από τα γύρω χωράφια, που ήταν ένας πέτρινος δίσκος διαμέτρου περίπου 20 cm και πάχους 2 – 3 cm.

Έριχνε το απαλέτι με τη σειρά ο καθένας σκοπεύοντας το μούτσο. Όταν τον πετύχαινε και διασκορπιζότανε τριγύρω τα κέρματα, έπαιρνε μόνο εκείνα που βρίσκονταν πλησιέστερα στο απαλέτι και όχι στον μούτσο. Ακολουθούσε ο επόμενος, προσπαθώντας αυτός να επιτύχει με το απαλέτι του καλύτερη απόσταση στα κέρματα από τον μούτσο μέχρι να εξαντληθούν αυτά, για να ξαναστήσουν το μούτσο και να ξαναρχίσουν.

  • Ντελί

Παίζεται από δύο παιδιά, αντίπαλα, ή δύο αντίπαλα ζευγάρια παιδιών. Το παιχνίδι είναι δύο ειδών:

Α) Μονό

Πάνω σε μία τετραγωνισμένη πέτρα ύψους περίπου 20 – 30 cm τοποθετείτε μικρή ράβδος μήκους περίπου 250cm συνήθως από ‘βίτσα’ μουριάς, με τρόπο ώστε το μισό να εξέχει. Ο παίχτης το χτυπά στο σημείο που εξέχει με μια μεγαλύτερη ξύλινη ράβδο, πάλι, μουριάς περίπου 60 cm και αυτό εκτινάσσεται μπροστά σε απόσταση ανάλογη με το χτύπημα 10, 20 ή και 30 m. Ο αντίπαλος προσπαθεί να πιάσει στον αέρα τη μικρή ράβδο και όταν τα καταφέρει, κερδίζει τη θέση του πρώτου, ανταλλάσουν δηλαδή ρόλους, αφού ο πρώτος βρίσκεται τώρα να κυνηγά το ραβδί.

Β) Διπλό

Διαφέρει από το ‘μονό’ στο ότι τα δύο άκρα της μικρής ράβδου τοποθετούνται πάνω σε δύο πέτρες οι οποίες απέχουν μεταξύ τους περίπου δύο παλάμες. Ο παίχτης με τη μεγάλη ράβδο ανασηκώνει κάπως τη μικρή για να τη χτυπήσει κατόπιν δυνατά προς τα εμπρός και να ακολουθηθεί ίδια διαδικασία με τον αντίπαλο παίχτη. Το διπλό ‘ντελί’ απαιτεί μεγαλύτερη δεξιοτεχνία, τα χτυπήματα είναι πιο δυνατά, και το ίδιο το παιχνίδι είναι πιο εντυπωσιακό για αυτό άλλωστε παίζεται από μεγάλα παιδιά.

  • Γουρούνα

Η γουρούνα παιζότανε με 9 άτομα. Ο καθένας κράταγε από ένα ξύλο, το οποίο ήταν φτιαγμένο από αγκυναρόβεργες. Στη μέση έχουμε ένα λάκκο, ο οποίος περιέχει τη γουρούνα (ντενεκεδάκι) και συμμετρικά γύρω του υπάρχουν άλλοι 8 λάκκοι μικρότεροι. Μέσα στην κεντρική λακκούβα βάζουμε τη γουρούνα και προσπαθούν οι παίχτες να την βγάλουν από εκεί, φωνάζοντας ‘Να πάμε τη γουρούνα για βοσκή’!!

Μόλις την βγάλουν από τη λακκούβα, τρέχουν όλοι και προσπαθούν να μπουν σε έναν μικρό λάκκο από τους 8 μαζί με τη βέργα τους. Ένας παίχτης δεν προλάβαινε να μπει σε κάποιον λάκκο και προσπαθούσε να λαλήσει τη γουρούνα για να τη βάλει σε κάποιον λάκκο από τους αντιπάλους του χωρίς όμως να τον χτυπήσει με την βέργα του.

Αν τον χτυπούσε, ξαναπροσπαθούσε να την βάλει σε κάποιον άλλο λάκκο. Αν όμως τα κατάφερνε χωρίς να τον χτυπήσουν να την βάλει σε κάποιον λάκκο, ο ιδιοκτήτης του λάκκου έπαιρνε τη γουρούνα και την γύρναγε αυτός γύρω γύρω και το παιχνίδι ξανάρχιζε από την αρχή.